Quill

Sometimes,
I wished to be a painter
So that I could paint
Lovely illustrations
Of every pretty girl I see

But I chose to be a writer
So that I could write
Millions of lovely poems
For my one and only girl

Advertisements

Warrior Soul

Lost
But I have found myself in you
Confused
But you have given me a clue

Revived
From the lies
that were once my truth
Am I saved?

Or this is just the start
Of our own suffering
From being a mistake
And a conceiving erratum

Black from all whites
I am different
A complete opposite
Whose heart beats for my same kind

Asking; is it my fault?
That I long for the same color
A princess loving another princess
A girl who had sword behind her dress

Continue reading

Ang Perpektong Kapares ng Gatas

Ang kasal ay kasal at walang makakapigil dito.
Ito ang sagradong sakramento ng pagsasama ng dalawang taong nagmamahalan at masayang kapiling ang isa’t isa.
Maglalakad papunta sa altar at ipagtatapat ang walang hanggang pag-iibigan ng dalawa.
At habambuhay nang magiging masaya ang buhay nila.

Buhay na kay sarap.
Buhay na kasama ang perpektong kapares mo.
Parang sa pagkain.
Ang kape, may gatas.
Ang toyo, may suka.
Ang dinuguan, may puto.
Ang manggang hilaw, may bagoong.
Tayo kaya, bagay ba tayo?
Kasi pakiramdam ko, ikaw na ang perpektong kapares ko.
Dahil mas masarap mabuhay kapag kasama ka.

Ang buhay ng isang tao, ay parang itim na kape.
Kapag hindi mo hinaluan ng tamis ay mananatiling mapait ang lasa nito.
Ikaw ang gatas sa kape ng buhay ko.
Ang nagpatamis sa mga araw na kulang sa lasa.
Nang dumating ka sa buhay ko, binigyan mong halaga ang bawat araw sa buhay ko.
Gabi-gabi ay natatakot akong mamatay ka, dahil ayaw kong magdusa ako sa iyong pagkawala.
Ang kutsilyong panghiwa mo sana sa iyong pulso, ipinanghihiwa mo na lang ng mansanas para sa’kin.
Mansanas na sa’kin mo lang iaalay.
Mansanas na sintamis ng mga halik mo.
Mansanas na hindi ko pagsasawaan lalo na’t kasama ka.

Continue reading