Taglay Kong Alindog

Sa taglay kong alindog,
Maraming paang nabububog.
Sa kariktan kong taglay,
Mga mata saki’y ‘di nawawalay.

Ang mga laway sa kanilang mga bibig,
Ay tila rumaragasang tubig.
Ang isip nila na ubod ng laya,
Tinutusok at nilalawayan na ang aking puwerta.

Kapag umuwi na sila sa kanilang tirahan,
Habang ang araw ay lumulubog.
Iniisip na nila ang suso kong tumatalbog,
Kasabay nang paglalaro ng kanilang kahabaan.

Ang katawan nilang nag-iinit,
At laway nilang nagngingitngit.
Matang sabik sa kasalanan,
At espadang handang-handa sa labanan.

Ungol na ‘sing lakas ng sirena,
Tamod na kung pumutok ay parang bomba.
Titing matigas na ngayon ay lupaypay na,
Hudyat na ang kalibugan ay humupa na.

Advertisements

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s